ผมเดินทางมาถึงประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2026 หลังจากใช้เวลาเดินทางยาวนานถึง 28 ชั่วโมงจากเชียงใหม่ คุณพ่ออธิการ เจมส์ เอิร์ปส์ (Fr. Minister James Erps) ได้มาต้อนรับและนำเราไปยังที่พัก ผมสังกัดบ้านเซนต์แมรีส์ฮอลล์ (Saint Mary's Hall) โดยพักอยู่ที่บ้านดาวเทียม (Satellite House) ที่ชื่อว่า "คอสกา" (Koska) บ้านเซนต์แมรีส์ฮอลล์เป็นกลุ่มขนาดใหญ่ที่มีสมาชิกทั้งหมด 61 คน ประกอบด้วยคุณพ่อ 60 ท่าน และนักบวชระหว่างการศึกษาอีก 1 ท่าน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอาจารย์สอนอยู่ที่วิทยาลัยบอสตัน (Boston College) ขณะนี้ผมกำลังศึกษาระดับปริญญาโท สาขาการอุดมศึกษา (M.A. in Higher Education) โดยเน้นด้านความเชื่อ การอบรมขัดเกลา และชีวิตจิต (Faith, Formation and Spirituality) ที่วิทยาลัยบอสตัน หลังจากผ่านไปได้เดือนกว่าๆ ฉันเริ่มคุ้นเคยกับสภาพอากาศและบรรยากาศทางการศึกษาบ้างแล้ว มีสองสิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกประทับใจ และมีความท้าทายหนึ่งประการที่เข้ามาแต่งแต้มเส้นทางแห่งการเรียนรู้ของผม

เดือนนี้นับเป็นช่วงเวลาแห่งพระพรและประวัติศาสตร์หน้าสำคัญยิ่งสำหรับคณะเยสุอิตของเรา เป็นครั้งแรกในวาระดำรงตำแหน่งอธิการใหญ่ ที่คุณพ่อมหาธิการ อาตูโร โซซา (Fr. Arturo Sosa, SJ) ได้มาเยี่ยมเยียนพวกเราถึงประเทศไทย การมาเยือนของท่านนำความปีติยินดีอย่างล้นพ้น ความรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันอย่างลึกซึ้ง และความชี่นชมยินดี มาสู่คณะเยสุอิต ฆราวาสผู้ร่วมงานและร่วมเดินทาง และมิตรสหายผู้มีจิตตารมณ์ของนักบุญอิกญาซีโอ (Ignatian spirituality) ทุกท่าน

“พ่อรู้สึกมีความดีใจที่ได้ใช้เวลานี้กับทุกท่าน ซึ่งเป็นการมาเยือนครั้งแรกของพ่อในไทย!”

นี่คือช่วงเริ่มต้นของการปราศรัยของคุณพ่ออาร์ตูโร โซซา SJ มหาธิการคณะเยสุอิต ในช่วงการพบปะกับบรรดาเยสุอิตในประเทศไทยเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2026 โดยการเยี่ยมเยียนครั้งเป็นการเยี่ยมครั้งแรกของคุณพ่อซึ่งจะใช้เวลากว่าหนึ่งสัปดาห์ โดยคุณพ่อมหาธิการเปรียบตัวท่านเองเฉกเช่น “ผู้จาริก” ซึ่งแสวงหาที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับพันธกิจของคณะฯ ในแขวงนี้ นอกจากคุณพ่อมหาธิการเองแล้ว ท่านยังเดินทางมาพร้อมกับ คุณพ่อโจเซ่ มากาเดีย SJ  (ผู้ช่วยมหาธิการเขตเอเชีย-แปซิฟิก) คุณพ่อโธมัส ค้อด SJ (ผู้ช่วยมหาธิการเขตยุโรปตะวันออก-กลาง) และคุณพ่อโรเบิร์ต บาลเลอเซอร์ SJ (ผู้รับผิดชอบฝ่ายสื่อของคณะฯ จากกรุงโรม)

ขออนุญาตเป็นตัวแทนเพื่อน พี่ น้อง ศิษย์ ชาวค่าย ชาวบ้านเซเวียร์ และทุกท่านที่รักพ่อวิชัย หรือ “พ่อแป” ของพวกเรา (ทีแรกตั้งใจจะเล่าเรื่อง “ปิ๊งแว๊บ” สมัยพ่ออยู่หอที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น เรื่องการทำงานในเหมืองที่ระนอง และเรื่องกิ้งก่าตัวโปรดของพ่อ แต่พ่อได้เล่าไปแล้วในบทเทศน์)