“พ่อรู้สึกมีความดีใจที่ได้ใช้เวลานี้กับทุกท่าน ซึ่งเป็นการมาเยือนครั้งแรกของพ่อในไทย!”

นี่คือช่วงเริ่มต้นของการปราศรัยของคุณพ่ออาร์ตูโร โซซา SJ มหาธิการคณะเยสุอิต ในช่วงการพบปะกับบรรดาเยสุอิตในประเทศไทยเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2026 โดยการเยี่ยมเยียนครั้งเป็นการเยี่ยมครั้งแรกของคุณพ่อซึ่งจะใช้เวลากว่าหนึ่งสัปดาห์ โดยคุณพ่อมหาธิการเปรียบตัวท่านเองเฉกเช่น “ผู้จาริก” ซึ่งแสวงหาที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับพันธกิจของคณะฯ ในแขวงนี้ นอกจากคุณพ่อมหาธิการเองแล้ว ท่านยังเดินทางมาพร้อมกับ คุณพ่อโจเซ่ มากาเดีย SJ  (ผู้ช่วยมหาธิการเขตเอเชีย-แปซิฟิก) คุณพ่อโธมัส ค้อด SJ (ผู้ช่วยมหาธิการเขตยุโรปตะวันออก-กลาง) และคุณพ่อโรเบิร์ต บาลเลอเซอร์ SJ (ผู้รับผิดชอบฝ่ายสื่อของคณะฯ จากกรุงโรม)

ขออนุญาตเป็นตัวแทนเพื่อน พี่ น้อง ศิษย์ ชาวค่าย ชาวบ้านเซเวียร์ และทุกท่านที่รักพ่อวิชัย หรือ “พ่อแป” ของพวกเรา (ทีแรกตั้งใจจะเล่าเรื่อง “ปิ๊งแว๊บ” สมัยพ่ออยู่หอที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น เรื่องการทำงานในเหมืองที่ระนอง และเรื่องกิ้งก่าตัวโปรดของพ่อ แต่พ่อได้เล่าไปแล้วในบทเทศน์)

เดือนนี้นับเป็นช่วงเวลาแห่งพระพรและประวัติศาสตร์หน้าสำคัญยิ่งสำหรับคณะเยสุอิตของเรา เป็นครั้งแรกในวาระดำรงตำแหน่งอธิการใหญ่ ที่คุณพ่อมหาธิการ อาตูโร โซซา (Fr. Arturo Sosa, SJ) ได้มาเยี่ยมเยียนพวกเราถึงประเทศไทย การมาเยือนของท่านนำความปีติยินดีอย่างล้นพ้น ความรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันอย่างลึกซึ้ง และความชี่นชมยินดี มาสู่คณะเยสุอิต ฆราวาสผู้ร่วมงานและร่วมเดินทาง และมิตรสหายผู้มีจิตตารมณ์ของนักบุญอิกญาซีโอ (Ignatian spirituality) ทุกท่าน

การเริ่มต้นใหม่ ความหวัง และการเติบโตทางจิตวิญญาณ

ในสมณสาส์นฉบับล่าสุด ลงวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2025 เรื่อง “การร่างแผนที่แห่งความหวังบทใหม่” (Drawing New Maps of Hope) สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 ตรัสว่า “ในโอกาสครบรอบ 60 ปี ของเอกสาร Gravissimum educationis (สภาสังคายนาวาติกันที่ 2) พระศาสนจักรได้เฉลิมฉลองประวัติศาสตร์อันอุดมผลของการศึกษา พร้อมกันนั้นก็ต้องเผชิญกับความจำเป็นเร่งด่วนในการปรับปรุงพันธกิจด้านการศึกษาให้สอดคล้องกับเครื่องหมายแห่งกาลเวลา … สภาสังคายนาวาติกันที่สองได้เตือนพระศาสนจักรว่าการศึกษาไม่ใช่กิจกรรมรอง หากแต่เป็นเนื้อแท้ของการประกาศข่าวดี กล่าวคือ เป็นหนทางที่เป็นรูปธรรมที่พระวรสารได้กลายเป็นการกระทำทางการศึกษา เป็นความสัมพันธ์ และเป็นวัฒนธรรม” (1.1)